دلم رميده شد و غافلم من درويش


نگاهی به آواز دوم از آلبوم بیداد استاد شجریان.

این آواز علاوه بر زیبایی های شنیداری که حاصل همکاری تار استاد بیکچه خانی

و آواز استاد شجریان می باشد، از نقطه نظر ترکیب بسیار زیبا و استادانه ی گوشه های مختلف

و مرکب خوانی دارای اهمیت است.

البته این آواز در کنار سر و صدا و جنجالی که آواز اول این آلبوم به پا کرد، اقبال کمتری

برای درخشش در بین شنوندگان موسیقی پیدا کرد.

معمولا دوست داران آواز وقتی صحبت از آلبوم بیداد می شود، بیشتر از آواز اول یاد میکنند

که با این غزل در بیداد خوانده شده:

 یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد؟

                                          دوستی کی آخر آمد؟ دوستداران را چه شد؟

هرچند خود من هم بسیار تحت تاثیر این اثر عظیم قرار گرفته ام ولی به نظرم به اندازه ی کافی

بدان پرداخته شده است.

ولی آواز دوم حال و هوای دیگری دارد.

هرقدر که آواز اول به مسائل اجتماعی و گلایه از بدی ایام و حق ناشناسی یاران و دور روزگاران 

می پردازد، همانقدر آواز دوم به معشوق و پریشانی دل و ساقی و ساغر نظر دارد.

که در این میان نوای خوش شجریان غوغا می کند و دل ما را رمیده می سازد.

بارها گفته ام که اگر حافظ می دانست روزی غزل هایش را شجریان خواهد خواند، بسیار بیش از 

اینها غزل می سرود.

آواز: استاد شجریان

تار: استاد بیکچه خانی

غزلیات: حافظ


1 باغبان گر پنج روزي صحبت گل بايدش

بر جفاي خار هجران صبر بلبل بايدش

درآمد همايون (جمله اول)

اي دل اندر بند زلفش از پريشاني منال

مرغ زيرك چون به دام افتد تحمل بايدش

درآمد همايون (جمله دوم)

رند عالم سوز را با مصلحت بيني چه كار؟

كار ملك است آن كه تدبير تامل بايدش

جمله اول چكاوك

تكيه بر تقوا و دانش در طريقت كافريست

راهرو گر صد هنر دارد توكل بايدش

اوج چكاوك جمله دوم

با چنين زلف و رخش بادا نظر بازي حرام

هر كه روي ياسمين و جعد سنبل بايدش

بيداد

نازها زان نرگس مستانه اش بايد كشيد

اين دل شوريده تا آن جعد و كاكل بايدش

بيات راجع

ساقيا در گردش ساغر تعلل تا به چند؟

دور چون با عاشقان افتد تسلسل بايدش

عشاق

كيست حافظ تا ننوشد باده بي آواز رود؟

عاشق مسكين چرا چندين تجمل  بايدش؟

عشاق فرود به قرچه

حافظ غزليات

مشخصات عروضي:

وزن:‌ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

بحر: رمل مثمن محذوف


دلم رميده شد و غافلم من درويش

كه آن شكاري سرگشته را چه آمد پيش

قرچه

10 الف و 10 ب چو بيد بر سر ايمان خويش مي لرزم

كه دل به دست كمان ابرويست كافر كيش

10 الف قرچه 10ب رضوي

11 خيال حوصله ي بحر مي پزد هيهات

چه هاست در سر اين قطره محال انديش

حجاز

12 بنازم آن مژه ي شوخ عافيت كش را

كه موج مي زندش آب نوش بر سر نيش

جامه دران

13 ز آستين طبيبان هزاران خون بچكد

گرم به تجربه دستي نهد بر دل ريش

جمله اول كرد بيات

14 به كوي ميكده گريان و سرفكنده روم

چرا كه شرم همي آيدم ز حاصل خويش

جمله دوم كرد بيات

15 نه عمر خضر ماند و نه ملك اسكندر

نزاع بر سر دنيي دون مكن درويش

ابوعطا فرود به عشاق

16 بدان كمر نرسد دست هر گدا حافظ

خزانه يي به كف آر ز گنج قارون بيش

شوشتري فرود به همايون


منبع: کتاب هزار گلخانه آواز



از بیت اول تا بیت هشتم آواز در گوشه های همایون خوانده می شود..

در بیت 8 شاهد فرودی زیبا به شور هستیم.که استاد شجریان آواز همایون را با غزلی دیگر

به شور سوق می دهد. دلم رمیده شد و غافلم من درویش و . . .

و در شور، به حق شوری به پا می کند.

در بیت 11 از شور به ابوعطا می رود حجاز و جامه دران میخواند.

سپس با فغان معروف کرد بیات، آواز را در کردبیات ادامه میدهد

ز آستين طبيبان هزاران خون بچكد

گرم به تجربه دستي نهد بر دل ريش

در بیت 15 به زیبایی به همایون فرود می آید و با شوشتری ادامه می یابد و در همایون به اتمام می رسد.



دانلود آواز دوم آلبوم بیداد


آواز ایرانی

آرشیو مطالب آواز ایرانی

آواز جان عشاق از آلبوم یاد ایام

شجریان 

 

روا ندیدم سخن از آلبوم یاد ایام به میان آید و یادی از آواز روح نواز این آلبوم نکنم

آواز جان عشاق که در دستگاه شور اجرا شده است

برای کسانی که گوششان با آواز شور آشنایی زیادی ندارد، در نگاه اول (شنود اول) این آواز

شاید کمی کسل کننده باشد

ولی صبور باشید و چند بار تا انتها به آن گوش فرا دهید

بی شک به زیبایی های نهان آن پی خواهید برد

اکثر اوقات که تنهایی قدم میزنم، ناخودآگاه (واقعا ناخودآگاه) این آواز به ذهنم خطور میکند

و بی اختیار برای شاید هزارمین بار، آن را با خود زمزه میکنم (تا آخر)

 

 

آواز: جان عشاق

خواننده: محمدرضا شجریان

تار: داریوش پیرنیاکان

نی: جمشید عندلیبی

غزل : حافظ

دوش می آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود

درآمد شور

رسم عاشق کشی و شیوه شهر آشوبی جامه یی بود که بر قامت او دوخته بود

جمله اول رضوی

جان عشاق سپند رخ خود می دانست و آتش چهره بدین کار برافروخته بود

عاشق کش و تحریر نغمه

گرچه می گفت که زارت بکشم می دیدم که نهانش نظری با من دلسوخته بود

۳ جمله دوم رضوی ۵ سلمک

کفر زلفش ره دین می زد و آن سنگین دل در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود

رضوی و تحریر جواد خانی

دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود

قرچه

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود

حسینی

گفت وخوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ یارب این قلب شناسی ز که آموخته بود

فرود

 

دانلود آواز جان عشاق آلبوم یاد ایام

برای دانلود save target as کنید


آواز ایرانی

آرشیو مطالب آواز ایرانی


 

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی باشد که از خزانه غیبم دوا کنند
معشوق چون نقاب ز رخ در نمی‌کشد هر کس حکایتی به تصور چرا کنند
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست آن به که کار خود به عنایت رها کنند
بی معرفت مباش که در من یزید عشق اهل نظر معامله با آشنا کنند
حالی درون پرده بسی فتنه می‌رود تا آن زمان که پرده برافتد چه‌ها کنند
گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار صاحب دلان حکایت دل خوش ادا کنند
می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند
پیراهنی که آید از او بوی یوسفم ترسم برادران غیورش قبا کنند
بگذر به کوی میکده تا زمره حضور اوقات خود ز بهر تو صرف دعا کنند
پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان خیر نهان برای رضای خدا کنند
حافظ دوام وصل میسر نمی‌شود شاهان کم التفات به حال گدا کنند

سرخوشان مست

چند روز پیش توی ماشین با پدرم نشسته بودم

فلاش مموری آثار استاد شجریان رو گذاشته بود که پخش بشه

تراک عوض شد

رسید به تصنیفی که انگار سالها بود نشنیده بودم

ما سرخوشان مست که دل از دست داده ایم

من رو برد به دوران کودکی، سالهای 73 و 74

هر وقت کاست جدیدی از استاد شجریان یا استاد ناظری به بازار میومد پدرم در اسرع وقت تهیه میکرد

و تا مدتها (گاهی تا انتشار آلبوم بعدی) هر وقت پدرم خونه بود، این کاست توی خونه پخش میشد.


آلبوم: چشمه نوش

تار: محمدرضا لطفی

تنبک: مجید خلج

آواز: محمدرضا شجریان

اجرای فرانسه

سال اجرا: ۱۳۷۴

سال انتشار: ۱۳۷۴

اجرای تصنیف در دستگاه اصفهان (بیات اصفهان)

غزل: حافظ

 

ما سرخوشان  مست دل از دست داده‌ایم

همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

بر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اند

تا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ایم

ای گل تو دوش داغ صبوحی کشیده‌ای

ما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم

پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد

گو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم

کار از تو می‌رود مددی ای دلیل راه

کانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم

چون لاله می مبین و قدح در میان کار

این داغ بین که بر دل خونین نهاده‌ایم

گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست

نقش غلط مبین که همان لوح ساده‌ایم


دانلود تصنیف سرخوشان مست استاد شجریان و محمدرضا لطفی


آواز ایرانی


آرشیو مطالب آواز ایرانی