باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ         گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز آ
این درگه ما درگه نومیدی نیست     صد بار اگر توبه شکستی باز آ

***
وصل تو کجا و من مهجور کجا          دردانه کجا حوصله مور کجا
هر چند ز سوختن ندارم باکی          پروانه کجا و آتش طور کجا

***
منصور حلاج آن نهنگ دریا               کز پنبهٔ تن دانهٔ جان کرد جدا
روزیکه انا الحق به زبان می‌آورد       منصور کجا بود؟ خدا بود خدا
 
***
وا فریادا ز عشق وا فریادا                کارم بیکی طرفه نگار افتادا
گر داد من شکسته دادا دادا            ور نه من و عشق هر چه بادا بادا

***
گفتم صنما لاله رخا دلدارا               در خواب نمای چهره باری یارا
گفتا که روی به خواب بی ما وانگه   خواهی که دگر به خواب بینی ما را