۱-سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

 

پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

۲-به فتراک جفا دل​ها چو بربندند  بربندند

 

ز زلف عنبرین جان​ها چو بگشایند بفشانند

۳-به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند

 

نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند

۴-سرشک گوشه گیران را چو دریابند دریابند

 

رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند

۵-ز چشمم لعل رمانی چو می​خندند می​بارند

 

ز رویم راز پنهانی چو می​بینند می​خوانند

۶-دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد

 

ز فکر آنان که در تدبیر درمانند  درمانند

۷-چو منصور از مراد آنان که بردارند  بردارند

 

بدین درگاه حافظ را چو می​خوانند می​رانند

۸-در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند

 

که با این درد اگر دربند درمانند  درمانند

حافظ

سلام

جریان مسابقه رو با غزلی زیبا از حافظ ادامه میدیم

شاید خیلی ها با این غزل آشنایی داشته باشند ولی خیلی ها هم هستند که هنوز نمیتونند اون رو

خوب بخونن و معنای اون رو درک کنن

غزل رو بدقت بخونید و سعی کنید خطاهایی که من عمدا در اون وارد کردم رو پیدا کنید

توجه: از نظر املایی یا لغوی خطایی در غزل وجود نداره

ولی از نظر دستور زبان خطاهایی که من اعمال کردم باعث میشه معنای غزل عوض بشه

یا اون چیزی نباشه که مد نظر حافظ بوده

در ضمن کسانیکه خطاها رو پیدا کردن باید اون بیت هایی رو که خطا در اون گنجانده شده

تفسیر و معنی کنند-بیت ۶ و ۸ رو هم جداگانه تفسیر کنید و بنویسید در این ابیات مقصود حافظ چیه

امیدوارم همه دوستان جواب های صحیح رو پیدا کنند

نظرات صحیح تا روز پاسخ گویی نمایش داده نخواهد شد

مدت زمان پاسخ گویی (تا پایان روز پنج شنبه این هفته یعنی ۱/۷/۸۹ )