آواز ایرانی
 
نومیدْ مردم را معادی مقدّر نیست _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
این روزها بزرگان موسیقی، یک یک از این دیار فانی رخت بر می بنندند

در این میان اما برای ما کردها درگذشت هنرمند بزرگ کرد، عباس کمندی، داستان دیگری بود

در روز یکم خرداد این خبر تلخ منتشر شد.

و هنر کردستان بار دیگر یتیم شد.

صدایی که مظهر کوهستانهای کردستان بود و همچون آنان غریب

صدایی که چون رودهای خروشان کردستان بود و همچون آنان تنها

هر کودکی که در کردستان بزرگ شده باشد، بی شک دوران کودکی اش در کوچه پس کوچه ها

با یادی از آثار عباس کمندی عجین است.

دوران کودکی خود را به یاد دارم که در خانه مان، در کنار شحریان و بنان و مرضیه، ترانه های حسن زیرک

و عباس کمندی همیشه صدایش بلند بود.

در مینی بوس های بین شهری،جاده های خاکی... آخ خ خ

یادش بخیر

عباس کمندی رفت و برای ما گنجی گرانبها برجای نهاد

صدایش ماندگار شد همانند سایر بزرگانی که ماندگار شده اند.

با من همراه بشید و با شنیدن این اثر زیبا به سرزمین کردستان سفر کنید

 

 

ترجمه ترانه:

قهر نکن

این خانه حقیرانه را بر سر من ویران نکنی، قهر نکن

من و بچه ها رو آواره و حیران نکنی، قهر نکن

 

این خانه به بهانه ی تو برپاست عزیزم

کلبه ای درویشانه است، خرابش نکنی، قهر نکن

 

قهر نکنی، قهر نکنی دختر. . . ولله طاقت دوری ندارم

به لله طاقت دوری ندارم

 

اگه تو بگی از شاخ مار تا شیر مرغ رو برات فراهم میکنم، قهر نکن

تو اگه جونم رو بخوای، بخدا برات رها میکنم(جانم رو)، قهر نکن

 

به شرطی که باز مثل قبل پیشک باشی عزیزم

آواز هزار بلبل شیدا رو برات میخونم، قهر نکن

 

رابطه ی من و حیفه که خراب بشه، قهر نکن

روا نیست که ما دلمان از هم برنجد، قهر نکن

 

گوش به طعنه های بخیلان مسپار عزیزم

اینها هر روز از صد طرف صد کاشنه را ویران می کنند، قهر نکن

 

ترجمه ترانه به فارسی : کسری وحیدی

 

ترانه ی نه توری (قهر نکن) عباس کمندی

 


 

آواز ایرانی

 

آرشیو مطالب آواز ایرانی


برچسب‌ها: کردی, عباس کمندی, ترانه
نوشته شده در تاريخ دوشنبه نوزدهم خرداد 1393 توسط کسری وحیدی
سلام به همراهان همیشگی وبلاگ آواز ایرانی

مثل همیشه بهانه دارم که سرم شلوغه و درگیر

شما به بزرگی خودتون ببخشید

امشب میخوام یه اعتراف بکنم

دلگیرم از خودم که چرا دیگه آثار سنتی جدید رو گوش نمیدم

کارهایی که به تازگی ساخته میشه

واقعیت اینه که هرچی گشتم، در این آثار ذوق و احساسی ندیدم. انگار فقط جهت رفع تکلیف

ساخته و نواخته شده اند.

همه ما هم به اندازه کافی آثار قدیم رو گوش کردیم و در موردشون زیاد کفتیم و شنیدیم

این روزها به شدت دنبال موسیقی ای میگردم که پر از احساس و ذوق باشه

هرچند در آثار جدید غربی هم نمیشه این حس رو پیدا کرد.

ناچار ملودی های قدیمی رو .اوش میکنم

در این جسنجو یکی از آثار بسیار معروف غربی نظر و احساسم رو به شدت به خودش جلب کرد.

Besame Mucho

آهنگ زیبایی که هنرمند مکزیکی Consuelo Velázquez در سال 1940 ساخت و بعدها روایت

و اقتباس های زیادی از آن ساخته شد.

که یکی از زیباترین آنها را Andrea Bocelli در سال 2006 اجرا کرد.

این ترانه سرشار از احساس و لطافت می باشد.


ترجمه:

مرا ببوس، مرا بسیار ببوس

آنچنان که گویی امشب آخرین بار است


مرا ببوس، مرا بسیار ببوس

مرا که میترسم تو را از دست بدهم (پس از این بوسه)


آرزو دارم که نزدیک باشی

آنچنان که خود را در چشمان تو ببینم

تو را کنار خودم ببینم

گمان میکنم که شاید فردا بسیار از تو دور باشم . . .


دانلود ترانه Besame Mucho با صدای Andrea Bocelli


آواز ایرانی

آرشیو مطالب آواز ایرانی


برچسب‌ها: موسیقی ملل
نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1393 توسط کسری وحیدی
سلام دوستان

بعد از کمی وقفه این بار میخواهم با یک مسابقه تشخیص گوشه ها و ردیف آوازی در خدمتتون باشم

یکی از آوازهای شاید کمتر شنیده شده رو براتون انتخاب کردم که استاد بنان به زیبایی و لطفی خاص

خوانده اند.

همه اطلاعات این آواز به بعد از مسابقه موکول میشه و در اینجا چیزی نمیگم ازش

بین روزهای 21 یا 22 آذز پاسخ مسابقه رو اعلام میکنم و از شما علاقه مندان به آواز میتوانید در این

مدت چندین بار این آواز را به دقت گوش داده، ابتدا دستگاه و سپس گوشه های آوازی آن را تشخیص دهید

منتظر پاسخ های شما هستم.تا روز آخر نظرات و پاسخ های شما نمایش داده نخواهد شد

و در روز اعلام پاسخ ها، اسامی برندگان اعلام میشه

جایزه اش هم از قبل اهدا شده، شما 10 روز فرصت داشته اید یک آواز زیبا رو چندین بار گوش بدید.

رای نوشتن پاسخ، اول دستگاه رو ذکر کنید و سپس به تبریت شماره، گوشه های استفاده شده در

هر بیت رو با شماره ی اون بنویسید


1- لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است           وز پی دیدن او دادن جان کار من است

2- شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز            هر که دل بردن او دید و در انکار من است

3- ساروان رخت به دروازه مبر کان سر کو                شاهراهیست که سرمنزل دلدار من است

4- بنده طالع خویشم که در این قحط وفا                  عشق آن لولی سرمست خریدار من است

5- باغبان همچو نسیمم ز در باغ مران                     کآب گلزار تو از اشک چو گلنار من است

6- شربت قند و گلاب از لب یارم فرمود                    نرگس او که طبیب دل بیمار من است

7- آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخت              یار شیرین سخن نادره گفتار من است

 آواز را از اینجا دانلود کنید



برچسب‌ها: استاد بنان, آواز, مسابقه
نوشته شده در تاريخ سه شنبه دوازدهم آذر 1392 توسط کسری وحیدی

حوصله ت سر رفته کنترل رو دستت میگیری و کانالها رو عوض میکنی تا میرسی به یه کانال

که موسیقی پخش میکنه.فضای کلیپ کاملا مجلل و مرفهانه ست. حتی صدای خواننده بوی پول میده.

بوی الهیه و جردن. بوی پورشه و استون مارتین.

شعر ترانه هم بوی رفاه کامل و بی غمی میده.هرچند ناله های الکی هم داره توش.

 داخل پرانتز عرض کنم، حالم از ترانه ی "همه چی آرومه" بهم میخوره.

 آقا جان پاپ میخونی؟ رپ میخونی؟ بخون.هر سبکی دوس داری بخون.

ولی یه چیزی بخون که واسه دل مردم باشه.وقتی یه هموطن توی بندرعباس یا یکی توی تهران می شنوه،

هردو یه حس تقریبا مشابه به اون داشته باشند. آخه مگه چند درصد مردم ایران توی شمال تهران زندگی میکنند؟ 

حالا یه عده که اصولا با هر حرفی مخالفند میان و میگن آقا جان چیکار داری؟ بذار شاد بخونن و دل ما رو هم خوش کنن.

 ولی نه به نظر من اینجوری نیست. کسی که کمرش زیر بار مشکلات اقتصادی خم شده، با دیدن همچین 

کلیپهایی دلش شاد که نمیشه هیچ، غصه دار تر هم میشه.

 شاهین رو واسه این دوس دارم که از درد و رنج بطن جامعه میخونه. میگه "سهم داداش از دنیامون اعتیاد بود ... همه تو سختی بودیم واسه اون زیاد بود"

یا هنوزم که هنوزه بعد از 40 سال آدم از دیدن فیلم گنج قارون کلی کیف میکنه و هوای دلش تازه میشه.

زنده یاد فردین زندگی ساده و محقرانه ی یک ایرانی صاف و ساده و پاک دل رو به نمایش میگذاره.

وقتی سر سفره ناهار داره آبگوشت میخوره این ترانه ی ایرج رو لبخونی میکنه " آقا خودش خوب میدونه که ما اونو از رودخونه..."

و آخرش هم یه چهارباغ زیبا رو میشنویم" ز هشیاران عالم هرکه را دیدم غمی داره... بزن بر طبل بی عاری که آن هم عالمی داره"

همین یک سکانس از فیلم ارزشش از هزارتا کلیپ پرزرق و برق و آنچنانی ولی پوچ و بی مایه بیشتره.

متن ترانه هاشون از بس پوچ و بی معناست که خود خواننده هم هیچ حسی به خوندنش نداره و در نتیجه

 احساسی رو منتقل نمیکنه.

 متاسفانه این داستان در آثار سنتی امروز هم وجود داره. تصنیفهایی که امروزه تند تند ساخته میشن

فقط توجه به ریتم و ضرب آهنگ سریع دارند. واقعا هیچ صفایی در این آثار وجود نداره.

چرا هنوز هم که هنوزه الهه ناز استاد بنان دل آدم رو میلرزونه، ولی صدها تصنیف جدید امروزی هیچ حسی 

رو منتقل نمیکنه.

زمونه بدی شده توی موسیقی.کسی واسه دل نمیخونه.همه فکر و ذکرشون شده کلاس گذاشتن و فخر فروختن. 

آقا جان بیا بین مردم. کمی خاکی باش.واسه دل ملت بخون


آواز ایرانی

آرشیو مطالب آواز ایرانی


برچسب‌ها: موسیقی
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه نهم آبان 1392 توسط کسری وحیدی

همیشه تعجب میکنم وقتی هوادارای رئال مادرید و رونالدو،  توانایی ها و مهارتهای لیونل مسی رو ناچیز می شمارن ویا حتی گاهی این نابغه فوتبال رو مسخره می کنند.

و بر عکس،  وقتی دوست داران مسی،  قابلیتها و خصوصیات منحصر بفرد کریس رونالدو رو نادیده میگیرند و منکر اون میشن. 

آخه مگه میشه کسی دوست دار فوتبال باشه و از بازی روان و در واقع رقصیدن مسی با توپ، لذت نبره؟! 

مگه میشه کسی عاشق دیدن گلهای زیبا باشه ولی گلهای رونالدو رو دست کم بگیره؟! 

همه میدونن که من سالهای ساله که عاشق تیم بارسلونا هستم.

در واقع از سالهای 1995 یا 96 که رونالدوی برزیلی در بارسا بازی میکرد،  پیگیر و علاقمند بارسا شدم و با طلوع مسی،  شیفته و بهتر بگم دیوانه ی بارسا و لیونل مسی شدم. 

وقتی مسی پا به توپ میشه سر از پا نمی شناسم،  وقتی هم گل میزنه،  با تمام وجودم فریاد میزنم گللللل! 

ولی با اینحال هرگز منکر توانایی ها و نبوغ کریس رونالدو نبودم و نیستم ؛  و بخاطر توانایی هاش براش احترام قائلم و از دیدن گلها و سبک بازیش لذت میبرم. حتی گلهاش رو دانلود میکنم. 

در آواز هم دقیقا یه همچین داستانی وجود داره.  کسانی که طرفدار ایرج هستن،  شجریان رو قبول ندارن 

و برعکس هواداران شجریان،  ایرج رو قبول ندارن.  البته نمیگم همه اینجوری هستن ؛ ولی بهرحال اغلب این کشمکش و به اصطلاح کل کل بین هواداران این دو خواننده و بهتر بگم این دو اعجوبه ی تاریخ موسیقی ما وجود داره. 

و باز هم من تعجب میکنم از کسانیکه عاشق آواز هستند و فقط چون طرفدار ایرج و یا شجریان هستن ؛ خودشون رو از شنیدن آواز خواننده ی تیم رقیب محروم میکنند. 

واقعا حیفه آدم خودش رو از شنیدن اینهمه زیبایی محروم کنه.  یاد بگیریم بدون تعصب،  به توانایی ها احترام بگذاریم.

یاد بگیریم آواز رو بخاطر آواز گوش بدیم  نه بخاطر اشخاص. 

عمر ما خیلی کوتاهه و واقعا حیفه این همه زیبایی و هنر رو نشنیده از دنیا بریم. 

دیگه نبینم توی وبلاگ آواز ایرانی،  کل کل و این بحث های خسته کننده بین طرفدارای ایرج و شجریان تکرار بشه. 

من در این وبلاگ هر اثری که به نظرم زیبا باشه ارائه میدم. بجای کل کل،  سعی کنید از زیبایی های موسیقی لذت ببرید.


آواز ایرانی

آرشیو مطالب آواز ایرانی


برچسب‌ها: آواز, استاد شحریان, ایرج
نوشته شده در تاريخ یکشنبه چهاردهم مهر 1392 توسط کسری وحیدی
تمامي حقوق اين وبلاگ محفوظ است :